De recente verscherping van de nalevingscontroles en het tariefbeleid op de Amerikaanse en Europese markten heeft een nieuwe golf van uitdagingen gecreëerd voor Chinese exporteurs. Opvallende ontwikkelingen zijn onder meer de uitbreiding van de proef met het Europese koolstofgrensheffingsmechanisme (CBAM) en de mogelijke verlenging van de Section 301-tarieven door de VS, waardoor veel kleine en middelgrote handelsondernemingen in China in onzekerheid verkeren over de naleving van de regelgeving.
De uitbreiding van CBAM drijft de kosten voor de export van productieproducten op.
De EU is in oktober 2023 de overgangsfase van het CBAM-systeem ingegaan, aanvankelijk gericht op sectoren zoals staal, aluminium en cement. Sinds 2024 is de reikwijdte geleidelijk uitgebreid naar downstreamproducten zoals elektriciteit en kunststoffen. Dit betekent dat fabrikanten die naar de EU exporteren niet alleen de CO2-voetafdruk van hun producten moeten berekenen, maar ook extra kosten voor CO2-rapportage moeten dragen. Sommige bedrijven melden dat de CO2-boekhouding ongeveer 3-5% per order kost, een aanzienlijke last voor bedrijven met kleinschalige productie en een breed scala aan producten.
Onzeker Amerikaans tariefbeleid verhoogt risico's voor de export van consumentengoederen.
De Amerikaanse handelsvertegenwoordiger (USTR) onderzoekt momenteel of de Section 301-tarieven op Chinese goederen, die betrekking hebben op consumentenproducten zoals elektronica, meubels en textiel, moeten worden verlengd. Hoewel er nog geen definitief besluit is genomen, heeft de onzekerheid over de tarieven op korte termijn er al toe geleid dat sommige Amerikaanse kopers bestellingen uitstellen of Chinese leveranciers vragen om de mogelijke tariefkosten te delen. Een exporteur merkte op: "Klanten vragen nu om twee prijsopties: met en zonder tarieven. De onderhandelingen duren duidelijk langer."
Opkomende markten volgen het voorbeeld met handelsbelemmeringen.
Onder invloed van het beleid van de EU en de VS scherpen opkomende markten zoals Mexico en Turkije ook de oorsprongscontroles en milieunormen voor importproducten aan. Mexico heeft onlangs het antidumpingonderzoek naar Aziatische importproducten geïntensiveerd, met name gericht op staal en keramiek. Turkije is van plan om binnen dit jaar een EU-achtig "groenverklaring"-labelsysteem in te voeren. Deze veranderingen dwingen sommige exporteurs ertoe hun toeleveringsketens te herzien of een deel van hun productiecapaciteit naar Zuidoost-Azië of Oost-Europa te verplaatsen.
Responsstrategie: Het opbouwen van compliance-capaciteit als kerncompetentie.
Gezien de toenemende wereldwijde handelsbelemmeringen moeten exporteurs zich op drie belangrijke gebieden versterken:
- Koolstofgegevensbeheer – Stel een systeem op voor het bijhouden van de koolstofvoetafdruk van producten en streef naar internationaal erkende groene certificeringen (bijv. EPD).
- Diversificatie van de toeleveringsketen – Evalueer de haalbaarheid van het opzetten van overzeese magazijnen of coöperatieve productie in regio's zoals Zuidoost-Azië of Mexico om risico's van afhankelijkheid van één markt te beperken.
- Bewustwording van tariefplanning – Maak gebruik van de oorsprongsregels in vrijhandelsovereenkomsten (bijv. RCEP) en optimaliseer de classificatie en prijsstrategieën van goederen.
Conclusie
De internationale handelsomgeving verschuift van "prijsconcurrentie" naar "concurrentie op het gebied van naleving van regelgeving". Alleen door proactief in te spelen op veranderingen in de regelgeving kunnen bedrijven hun positie behouden te midden van de wereldwijde herstructurering van de toeleveringsketen. Beleidstrends zullen de komende zes maanden een cruciale factor blijven die van invloed is op exportorders.
Geplaatst op: 23 januari 2026